BU HAYAT NENEMDEN EMANET...

düşmandan kaçarken söz gelimi / zemheride
günlerce
bir çift yırtık çorap / kara lastik
bele vuran kar / buz tutmuş Kür vadisinde
sırtındaki bir hurçta / iki yaşında 
büyük oğul Espender 
yoklukla / açlıkla / savaşlarla / sürgünlerle adımlamış hayatı da
gık dememiş / gülmüş / güldürmüş 
Kürtçe türküler söylemiş yetmiş yaşında da
genç kızlık düğünlerinin havasında
ayıp / yasak / günah dememiş sözlerinde
hep Keloğlan’ın sonunu gülerek getirdiği
bitmez masallar anlatmış torunlarına / uzun kış gecelerinde
son tanesine kadar silmiş ambardaki tahılı 
vermiş ellerine / Şavşatlı satıcılarında Kiraz / doli doliye

son görüşümde / kocaman bir gülümseme vardı nenemin yüzünde
gidenler gelenlerdir oğul dedi / ışık saçan gözleriyle
kahır / kasvet niye
bu koca hayat / benden sonra sana / senden sonra torunlarına emanet
çok yaşa / güle güle

05 Şubat 2016, Alper Akçam